İnsan bilinçlidir. Yani beyin merkezi ile duyu organlarının uyumlu çalışmasıyla insan kendisinden, bulunduğu yer ve zamandan etrafındaki olaylardan haberdardır. Koma ise genel anlamda uyanıklıkta ortaya çıkan herhangi bir bozulmaya verilen addır. Sıklıkla kullanılan birçok terim komanın ağırlık derecesini yansıtır.
Koma: En dar anlamda herhangi bir dış uyarana maruz bırakıldığında gözlerini açıp uyanmayan ve sözlü ilişki kurulamayan hastadır.
Yarı koma (stupor): Ağrılı uyaranla gözlerini açan ancak genelde sözlü iletişim kurulamayan hastadır.
KOMA NEDENLERİ
1- Beyin zedelenmesi veya yaralanması
2- Zehirlenmeler (alkol, ilaçlar, uyuşturucular, karbonmonoksit)
3- Şeker hastalığı
a- Hiperglisemi koma (glikoz yüksekliğine bağlı gelişen)
b- Hipoglisemi koması (glikoz düşüklüğüne bağlı gelişen)
4- Menenjit
5- Beyin damarlarında tıkanmalar veya yırtılmalar
6- Böbrek hastalığında görülen aşırı üre yüksekliği
7- Karaciğer koması
KOMADA TANISAL İPUÇLARI
1-Yüz: Alkol komasında kırmızı, karbonmonoksit zehirlenmesinde pembedir. Beyin travmasında burun ve kulaklardan kan ve berrak beyin-omurilik sıvısı gelebilir. Diyabet ve böbrek yetmezliğine bağlı komada dil kurudur.
2-Göz bebeği (Pupilla): Önce bir ışık kaynağı olmadan, daha sonra bir ışık kaynağı ile değerlendirilmelidir. Beyin kanaması ve travmalarında göz bebeklerinin çaplarının eşitliği bozulur. Morfin zehirlenmesinde ise göz bebekleri çok çok küçülmüştür.
3-Koku: Alkol komasında hastanın nefesi alkol kokar. Ayrıca nefeste aseton kokusu diyabetik hiperglisemi komasını, amonyak kokusu böbrek yetmezliğine bağlı koma tablosunu, küflü bir koku karaciğer komasını düşündürür. Komalı bir hastada elbise ve deride duyulan tarım ilacı kokusu zehirlenmeyi akla getirmelidir.
4-Süre: Ani başlangıçlı bir komada eğer hastada önceden şeker hastalığı var ise hipoglisemik komayı (şeker düşüklüğüne bağlı koma); hipertansiyonu var ise beyin içi kanamayı düşündürmelidir.
5-Yaş: Genç, komada olan bir hasta aksi ispat edilene kadar zehirlenme olarak kabul edilmelidir.
KOMADA İLKYARDIM